👑در جستجوی رویای شخصی- قسمت اول

معمولا تا سن 14،15 سالگی چیزی به نام دغدغه آینده، هدف یا به تعبیر پائولو کوئیلو «رویای شخصی» وجود نداره. بین سن 15 تا 18 سالگی هست که آدم‌ها رویای شخصیشون رو پیدا می‌کنن. چیزی که حاضرن به خاطرش تا مصر برن و اهرام رو بگردن تا اون رو بدست بیارن.
تابستان 86 بود. کلاس اول دبیرستان رو خونده بودم و زمان انتخاب رشته بود. توی خونه بودم و داشتم خونه رو مرتب می‌کردم، تلوزیون هم طبق معمول برای خودش روشن بود و داشت یه مستند از خیرین سلامت نشون می‌داد…
الان نمی‌دونم چجوریه ولی اون موقع از ما یه سری آزمون و تست می‌گرفتن و بر اساس نتایج این آزمون‌ها و با توجه به سوابق تحصیلی، یه فهرست پیشنهادی برای انتخاب رشته پایه دوم بهمون ارائه می‌دادن. انتخاب اول من تو این فهرست، رشته علوم تجربی بود.
اتفاقا بنظرم این انتخاب برای منی که همه مسابقات و کلاس‌های آزمایشگاهی استان رو در می‌نوردیدم، کتاب‌های زیست شناسی بیولوژی کمپل رو می‌جویدم، هر روز هفته زنگ تفریح‌ها رو می‌پیچوندم و با التماس کلید آزمایشگاه رو از دفتر می‌گرفتم و به مدینه فاضله خودم پناه می‌بردم، درست ترین پیشنهاد و انتخاب بود! اما یه سوال برای من ایجاد شده بود: تجربی بخونم که چی؟! انگار جای یه چیزی اینجا خالی بود. من درس خوندن رو دوست داشتم اما بنظرم اینکه فقط درس بخونی صرفا با هدف مدرک گرفتن، یه جای کار می‌لنگید. یه چیزی اینجا کم بود اما نمی‌فهمیدم اون چیه؟ و این خیلی ذهن منو به خودش مشغول کرده بود.
همینطور که داشتم توی ذهنم بالا و پایین می‌کردم تا ببینم چی توی این ماجرا کمه، حواسم به تلوزیون پرت شد.
اون برنامه مستند درباره یه آقای کاردرمان بود که داشت بیشتر وقتشو صرف بچه‌های خانواده‌هایی می‌کرد که نیاز به مراقبت‌های کاردرمانی داشتن اما توان مالی کافی برای دریافت این خدمات رو نداشتن.
بین حرفاش گفت وقتی داشتم برای دانشگاه انتخاب رشته می‌کردم،از خدا خواستم که در رشته‌ای پذیرفته بشم که بتونم خیر و فایده‌ای به مردم برسونم، و الان که کاردرمان هستم بنظرم بهترین گزینه برای این ماجرا هست که خدا فرصتشو در اختیار من گذاشت.
یه دفعه اون وسط یه چیزی تو سر من گفت:دینگ!💡
جواب پیدا شد.
باید راهی رو انتخاب می‌کردم که علاوه بر اینکه دوستش دارم، فضایی ایجاد کنه تا بتونم در حد توان خودم به بقیه هم خدمت کنم.و چه رشته‌ای بهتر از تجربی!
این شد که من دانش آموز رشته تجربی شدم.😌
پ ن: عکس مربوط به دوران دبستانم هست. عملا از راهنمایی و دبیرستانم هیچ عکسی ندارم و نمیدونم چرا؟!