📌چطور در دوران دانشجویی سخنرانی کنیم؟

مهارت سخنرانی یکی از مهارت‌هایی هست که همه افراد -در هر جایگاهی که باشن- به اون نیاز پیدا می‌کنن. اما شاید نیاز به آموختن این مهارت در دانشجوها بیشتر احساس بشه. چراکه در دوران دانشجویی پیش میاد که لازم باشه یه ارائه دانشجویی داشته باشی یا حداقل از پایان نامت دفاع کنی. متاسفانه خیلی از ماها به دلیل اینکه نمی‌دونیم چطور باید صحبتمون رو ارائه کنیم و چطور باید محتوا رو پیش ببریم نمی‌تونیم سخنرانی و ارائه خوبی داشته باشیم. تو کارگاه سخنرانی و فن بیان برای ارائه مطالب علمی یاد گرفتیم که چطور در یک جمع علمی با استفاده از روش‌های سخنرانی، یه سخنرانی خوب داشته باشیم. در این مقاله قرار هست گزارش و تجربیاتم رو درباره این کارگاه بخونید!

کارگاه با یخ شکنی شروع شد. از دوستانی که در کلاس بودن خواسته شد یا یه هم گروهی پیدا کنن و از همگروهیشون بخوان که توضیح بده دلیل حضورش توی این کارگاه چی بوده؟ این کار دوتا فایده داشت. اول اینکه بچه‌ها باهم آشنا و دوست شدن و ترسشون از حضور در یه جمع جدید و افراد جدید ریخت. فایده دوم این بود که من متوجه شدم دقیقا نیاز بچه‌ها چی هست و باید روی کدوم بخش از محتوا بیشتر توضیح بدم و از کدوم بخش سریع‌تر رد بشم.

در ادامه کارگاه نقشه ذهنی کارگاه رو داشتیم و گفتیم که کل ماجرای سخنرانی در اکوسیستم سخنرانی اتفاق می‌وفته که شامل محیط، مخاطب، سخنران و محتوا می‌شه. تمامی محتوای کارگاه هم حول محور اکوسیستم قرار داشت.

قبل از اینکه وارد بحث اصلی کارگاه بشم، مفهوم مسیر عصبی رو توضیح دادم و گفتم که برای اینکه سخنران خوبی بشی باید مسیر عصبیش رو بسازید و ساختن مسیر عصبی فقط و فقط با تکرار و تمرین انجام می‌شه. بنابراین ازشون خواستم قول کتبی بدن که با مهارت‌هایی که بهشون می‌گم تا یک ماه آینده هر روز حداقل سه دقیقه روی فن بیان و سخنرانیشون وقت بذارن و با تحلیل خودشون نقاط قوتشون رو قوی‌تر و نقاط قابل بهبودشون رو بهتر کنن. بعد از قول دادن، رسما کارگاه شروع شد!

در خصوص محیط سخنرانی، گفتیم که محیط شامل اجزایی مثل نور، صدا، صندلی، تکنولوژی و… می‌شه که معمولا در اختیار ما نیست و اگه اونو از قبل بررسی نکنیم می‌تونه برای ما مساله ایجاد کنه و راهکارهایی رو ارائه دادیم که چطور محیط رو مدیریت کنیم و مشکلات احتمالی رو پیشبینی کنیم.

در باره مخاطب هم گفتیم که چه ویژگی‌هایی داره و ما باید به کدوم نیازهاش توجه کنیم. مثلا گفتیم مخاطب ما نیاز به تغذیه و حرکت داره، بین 3 تا 4 نکته بیشتر توی ذهنش نمی‌مونه و دلیل حضورش در سخنرانی ما اینه که به دنبال منافع شخصی خودشته! درباره شخصیت مخاطب هم گفتم که اگه درون‌گرا باشه باید چه اقداماتی رو براش انجام بدیم و اگه برون‌گرا باشه چه انتظارات و نیازهایی رو از ما داره.

در ادامه کارگاه در خصوص سخنران توضیح دادم و گفتم که ترس چیه و چطور باید ترس رو مدیریت کنیم. چند تکنیک در باره مدیریت ترس مثل لرزش صدا و لرز دست گفتیم و گفتیم که برای مدیریت ترس چه کارهایی لازم هست  انجام بدیم. برای ایجاد لحن درست هم گفتیم چه تمرین‌هایی باید انجام بدیم تا لحن بهتری داشته باشیم.

درباره محتوای سخنرانی هم گفتیم که چطور باید محتوا رو طراحی کنیم. اهمیت توجه به دو نیمکره مغز در سخرانی چجوریه و چطور باید محتوا رو جوری بچینیم که هر دو نیمکره مغز درگیر بشن. در باره شروع، بدنه، جمع بندی و دعوت به اقدام هم گفتیم و توضیح دادیم هر مرحله چرا مهمه و در هر مرحله چه کارهایی باید انجام بشه و یا نباید انجام بشه.

در پایان هم سخنرانی بداهه رو گفتیم که چطور می‌تونیم بدون اینکه آمادگی قبلی درباره یه موضوعی داشته باشیم به طور بداهه صحبت کنیم.

در تمام طول کارگاه از بچه‌ها خواستم چیزها‌یی که یادگرفتن رو تمرین کنن تا حداقل یه گام در راستای ساخت مسیر عصبیش بردارن. و در پایان بهشون تمرین دادم تا بر اساس قولی که بهم دادن هر روز سخنرانی رو تمرین کنن.

امیدوارم بتونید با گزارشی که در این مقاله خوندید ذهنتون رو برای یادگیری مهارت سخنرانی و فن بیان آماده کنید!

منتظر نظرات و سوالات شما در انتهای این مقاله هستم.